ชีวิตก็เหมือนแผ่นเสียงเก่าที่กดปุ่มเล่นซ้ำความวุ่นวายในชีวิตประจำวันตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็น อาหารจานด่วนที่ซ้ำซากจำเจ และช่วงเวลาพลบค่ำที่ไม่มีใครได้แบ่งปัน – กิจวัตรประจำวันที่กระจัดกระจายเหล่านี้ประกอบกันเป็นภาพชีวิตธรรมดาๆ ของคนส่วนใหญ่ ในช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความเหนื่อยล้า ฉันรู้สึกเสมอว่าชีวิตขาดแสงสว่าง และหัวใจของฉันเต็มไปด้วยความเสียใจกับช่องว่างระหว่างความปรารถนาในชีวิตที่สมบูรณ์แบบกับความเป็นจริง จนกระทั่งฉันได้พบกับดอกทานตะวันสามหัวดอกเดียวที่เบ่งบานในท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ ฉันจึงค่อยๆ คลายรอยย่นในหัวใจและค้นพบแสงสว่างในชีวิตธรรมดาๆ ของฉันอีกครั้ง
นำกลับบ้านแล้วใส่ไว้ในขวดเซรามิกสีขาวข้างเตียง ทันใดนั้นห้องทั้งห้องก็สว่างไสว แสงแดดแรกของเช้าวันใหม่ส่องผ่านหน้าต่างลงมาบนกลีบดอกไม้ ดอกไม้ทั้งสามดอกดูเหมือนดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ สามดวง สะท้อนแสงที่อบอุ่นและเจิดจ้า ในขณะนั้นเอง ฉันก็ตระหนักได้ว่าวันธรรมดาๆ ก็สามารถเริ่มต้นได้อย่างงดงามเช่นนี้ ฉันเคยบ่นเสมอว่าชีวิตช่างน่าเบื่อ ทำซ้ำๆ เดิมๆ ทุกวัน แต่ฉันมองข้ามไปว่าตราบใดที่ฉันค้นพบด้วยหัวใจ ก็จะพบกับความงามที่คาดไม่ถึงอยู่เสมอ ดอกทานตะวันดอกนี้เปรียบเสมือนทูตที่ชีวิตส่งมา ใช้ความพิเศษของมันเพื่อเตือนฉันว่าไม่จำเป็นต้องยึดติดกับความงดงามที่อยู่ไกลออกไป ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ที่อยู่ตรงหน้าเราก็ควรค่าแก่การทะนุถนอมเช่นกัน
ดอกไม้นี้เบ่งบานเพียงช่วงสั้นๆ แต่สวยงามตระการตา เติมพลังชีวิตใหม่ให้กับฉัน ทำให้ฉันเข้าใจว่าบทกวีแห่งชีวิตไม่ได้อยู่ที่สถานที่ไกลโพ้นที่เข้าไม่ถึง แต่กลับอยู่ที่ทุกช่วงเวลาที่อยู่ตรงหน้าเรา ในบางช่วงของชีวิต จะมีความงามที่คาดไม่ถึงเสมอ ที่ช่วยเยียวยาความเสียใจเล็กๆ น้อยๆ และส่องสว่างเส้นทางข้างหน้า
วันที่เผยแพร่: 3 มิถุนายน 2568